zor...çok zor
ben yanmıyor muyum sanıyorsun...damla damla akıyor yüreğim boşluğa...ağlamıyorum artık eskisi gibi,yokluğun canımı da yakmıyor,alışamam sanmıştım ama alıştım sensizliğe,yada seni saklamayı başardım yalnızca...
bir gün çıkıp gelirsen geri,özleminde kavrulursam yine,ben seni taşısamda içime,sen gelme...yine giderim biliyorum ,kalamıyorum sende,hiç kimsede...sevmek bana göre değil ne yaparsın...seni ya da bir başkasını...sıradışı bir hikaye zazmak eğlenceli belki ama bir o kadar da zor...bence değmez...
bırak işte ucunu gitsin...benim sevdam gibi senin ki de bitsin...bir toz gibi kim nereye iterse oraya gidiyorum...sürükleniyorum ve seni gücün yetmiyor beni tutmaya...yetsin isterdim...beni rüzgara bırakma...
her zamankinden daha çok üşüyorum,daha mı soğuk,hayır...ama artık ısıtacak kimse yok ellerimi...biraz da korku serpilmiş hayatıma...evet belki bir kayayım ben dalgaların altında ezilen...yalnızım belki,umutsuz...ama başarabilirim değil mi şahlanıp kurtulmayı...başarabilirim değil mi "kaçmayı"...
gerçekten kaçmalıyım ama ne yol var ne ışık...attığım her adımda belki daha da gömülüyorum denizin dibine...tutunamam ben kimseye,o kadar kirli bir yüreğim var ki,çeker alır kim varsa içine...
o kadar fark varki...sen su değil,karanlığı içiyorum,havayı değil sigara dumanını çekiyorum içime...ben sevgiyi bilmem,ben yıkmayı bilirim,ezmeyi bilirim...ben bitirmeyi severim....seni bitiririm yalnızca sevdayı değil....bırak gideyim...bırak ta bileğimdeki bu kelepçeleri kırayım...göremediğin eller var beni avuçlarında tutan,seni her an okşayan bakışlar var göremezsin...bırak ta kalsnın o eller,açılsın avuçlar...














