« Önceki ::

zor...çok zor

ben yanmıyor muyum sanıyorsun...damla damla akıyor yüreğim boşluğa...ağlamıyorum artık eskisi gibi,yokluğun canımı da yakmıyor,alışamam sanmıştım ama alıştım sensizliğe,yada seni saklamayı başardım yalnızca...
bir gün çıkıp gelirsen geri,özleminde kavrulursam yine,ben seni taşısamda içime,sen gelme...yine giderim biliyorum ,kalamıyorum sende,hiç kimsede...sevmek bana göre değil ne yaparsın...seni ya da bir başkasını...sıradışı bir hikaye zazmak eğlenceli belki ama bir o kadar da zor...bence değmez...
bırak işte ucunu gitsin...benim sevdam gibi senin ki de bitsin...bir toz gibi kim nereye iterse oraya gidiyorum...sürükleniyorum ve seni gücün yetmiyor beni tutmaya...yetsin isterdim...beni rüzgara bırakma...
her zamankinden daha çok üşüyorum,daha mı soğuk,hayır...ama artık ısıtacak kimse yok ellerimi...biraz da korku serpilmiş hayatıma...evet belki bir kayayım ben dalgaların altında ezilen...yalnızım belki,umutsuz...ama başarabilirim değil mi şahlanıp kurtulmayı...başarabilirim değil mi "kaçmayı"...
gerçekten kaçmalıyım ama ne yol var ne ışık...attığım her adımda belki daha da gömülüyorum denizin dibine...tutunamam ben kimseye,o kadar kirli bir yüreğim var ki,çeker alır kim varsa içine...
o kadar fark varki...sen su değil,karanlığı içiyorum,havayı değil sigara dumanını çekiyorum içime...ben sevgiyi bilmem,ben yıkmayı bilirim,ezmeyi bilirim...ben bitirmeyi severim....seni bitiririm yalnızca sevdayı değil....bırak gideyim...bırak ta bileğimdeki bu kelepçeleri kırayım...göremediğin eller var beni avuçlarında tutan,seni her an okşayan bakışlar var göremezsin...bırak ta kalsnın o eller,açılsın avuçlar...

Yorum (yok) Yorum yaz!

yasaksın.....

Şimdi sen yanımda olmalıydın. Olmazsa olmazımsın yaa.. Gün sönük kalıyor yoksun ya yanımdaaa...
kuşlar hüzün şarkıları söylüyor, hazan yaprakları gibi sessizliğe bürünüyor Yüreğim...Yoksun yoksun işteeee..
Yüreğimdesin, ordasın... bunu inkar etmek senin sevgini inkar etmek olur...
ama güne seninle başlamak, sana dokunmak, seni hissetmek bedenimde...
İşte Eksik olan bu

Yasaksınnn...
İmkansızsın...
Gizli sevdamsınnn...

Biliyormusun sevgili.. hep derler yaaa.. gözden uzak olan gönülden de uzak olur..
Sanki bunu inkar edercesine, gönlüme, yüreğime doğru bir nehir uzanıyor yüreğinden..
suları serin ve berrak... her damlası susuz çöllere hayat verir misalii...

Zamanı durdurmayı bilirmisin sevgili...
Özledikçe, yaktıkça yüreğini hasretin... zamanı durdurmayı öğreniyorsun..
Gözlerde takılı kalıyorsun, saatlerce bir bakışla avutuyorsun kendini...
sonra sessizliğe bürünüyor yüreğin...olmak istediğin yerde olamamanın
acısıyla kıvranıyorsun... Çaresizcee..

O an..
Duyuyorsun...
Görüyorsun...
Özlüyorsun...
Susuyorsunnn..

Yetinmeyi bilirmisin Sevgili...
Bir beyaz güvercinin gagasında yollanan öpücükle başlayan aşkını....
kısacık zamanları sonsuzmuşcasına yaşamayı...
sana ait olduğunu bilsende... her an yanında olamamanın deriiiinn ve dayanılmaz acısıyla yaşamayı...
her ayrılık saati geldiğinde gözyaşlarını inci tanesi misali saklayarak yaşamayıı...

Biliyorsun...
Hissediyorsunn...
Yanıyorsunnn..
İsyan ediyorsunnn...
Ama yetiniyorsunnn...

Çünkü Seviyor Seviyorr Seviyorsunnn..

Yorum (1) Yorum yaz!

Sen imkansızsın........

Bir söz var dilimin ucunda,
Sana söylenmeyi bekliyor.

Bir yol var umudumda,
Nedense hiç bitmiyor.

Bir heyecan kaplıyor bakışlarında,
İçim parçalanıyor.
Bir gariplik konuşmanda,
Sanırım bir şeyler saklıyor.

Sana muhtacım anlamaz mısın,
Dualarımın hepsi sende odaklanıyor.
Bir konuşsan benimle unutamazsın,
Beddualarda nedense hep bende toplanıyor.

Ben aşkına muhtacım anlamaz mısın?
Gözlerim bulut mavisi gözlerine yanıyor.
Benim durumumda sanırım hiç olamazsın,
Kalbim olumsuz cevabına hazırlanıyor.

Ben sana vurgunum anlamaz mısın?
Vurgunlar halt etmiş benim yanımda.
Böylesine sevsen kendini bulamazsın,
Sen hiç tutuklu kaldın mı mavi bir zindanda?

Yorum (yok) Yorum yaz!

sevgi

Yorum (1) Yorum yaz!

aşk

Aşk benim hiç Senim olmamış

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa …?
Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
Sanki benim hiç senim olmamış gibi…



Yorum (2) Yorum yaz!